Net aangekomen in Santa Monica in een zeer futuristisch hotel, op een superlokatie tegenover de pier van Santa Monica, na een lange maar ongelofelijk mooie treinreis,  36 uur van Seattle naar Los Angeles door drie staten. De reis begon in nogal guur weer in Washington, werd mooi helder in Oregon en daar ging de trein zo ver omhoog dat het leek of je vanuit een vliegtuig zat te kijken. We zaten naar besneeuwde bossen te kijken, het leek wel Kerst! Eenmaal in California veranderde het landschap en dat is ook een sprookje. Iedere 10 minuten een ander uitzicht. Het laatste stuk was helemaal langs de kust met prachtig uitzicht op de Atlantische oceaan. In de trein zelf was het erg leuk, alle amerikanen wilden natuurlijk weten waar we vandaan kwamen en waar we nog naar toe gingen. Het eten was zeeeeer calorierijk, gelukkig duurde het maar 36 uur want anders kom je als een plofkip uit de trein. De porties zijn nog steeds gigantisch! En de meeste amerikanen ook! neef Hans begint op te knappen en het heerlijke klimaat hier zal wel helpen. Nu gaan we even in de rust want we hebben allebei zeebenen van de wiebelende trein. Wordt vervolgd!